banner

Behandelinformatie


Eelt

Beschrijving:

Er is van eelt sprake waar de bovenlaag van de huid (de hoornlaag) is verdikt. Eelt heeft een geelachtige kleur. Eeltvorming ontstaat door overmatige druk en wrijving. In feite kan men eelt beschouwen als een bescherming die het lichaam aanbrengt tegen de van buiten komende druk of wrijving. Echter de mate van eeltvorming verschilt van persoon tot persoon. Bovendien kan er extra eelt ontstaan als er een vertraagde afstoting van de hoornlaag plaatsvindt. Deze overmatige eeltvorming noemt men pathologisch eelt (hyperkeratose). Dit kan pijnlijk zijn en branderig aanvoelen. Vaak komt het voor onder de bal van de voet (grote eeltplek), maar ook op de top van een teen of als eeltrand aan de onderkant van een teen of de hiel. Verkeerde schoenen en standafwijkingen van de voeten zijn veelal een oorzaak van dit type eeltvorming. Ook extreme zweetvoeten kunnen een oorzaak zijn.

Behandeling:

Pathologisch eelt kan vakkundig verwijderd worden door de pedicure. Wat u zelf kunt doen: zo’n twee keer per week een voetbad nemen met zachte zeep (niet langer dan vijf minuten per keer, daarna naspoelen). Verder: iedere avond de voeten incrèmen met vettige crème. Dit werkt verzachtend en voorkomt kloven.

Eeltkloven

Beschrijving:

Soms kan eelt kloven en barsten gaan vertonen. Vaak treedt dit op aan de hiel en is het erg pijnlijk. Deze kloven kunnen zelfs gaan bloeden en ontsteken. De oorzaak is dat het eelt erg droog is. Vooral bij het lopen op blote voeten en 's zomers is het eelt droger en treden kloven gemakkelijker op.

Behandeling:

De pedicure kan handmatig of machinaal de harde randjes weghalen en nabehandelen met zalf. Een open kloof kan met betadinezalf worden behandeld en verbonden. Een kloof die niet open is, kan worden behandeld met bijvoorbeeld levertraanzalf. Zelfzorgadvies: zie onder Eelt.

Schimmelnagel

Beschrijving:

De schimmelnagel, in de volksmond ook kalknagel genoemd, heeft een vaak verkleurde (geelbruin), doffe en brokkelige nagelplaat. De laatste kan zelfs los gaan zitten, terwijl zich onder de nagel een ophoping van nagelsubstantie bevindt. De oorzaak is een schimmelinfectie. De meest voorkomende infectiebronnen zijn het zwembad, de sporthal-douche, en de sauna. Ook een vochtige huid, nauwe schoenen, en wassen met te veel zeep kunnen de infectie stimuleren.

Behandeling:

De pedicure freest de nagel zo dun mogelijk af en maakt de omgeving van de nagel goed schoon. Verder wordt het advies gegeven om de arts een schimmeldodend recept te vragen. Ook is het aan te bevelen schoenen en sokken met een schimmeldodend poeder te behandelen. Nieuw is de behandeling met een prothesenagel 'soft'. De pasta die daarbij wordt gebruikt bevat een schimmeldodend bestanddeel. Hier worden goede resultaten mee geboekt.

Kalknagel

Beschrijving:

Soms worden schimmelnagels in de volksmond aangeduid als kalknagels. Een echte kalknagel is een sterk verdikte nagel, met wit- en/of geelachtige verkleuring. Soms komen in de lengte van de nagel strepen en ribbels voor. De oorzaak kan liggen in medicijngebruik, ouderdom of bepaalde soorten eczeem.

Behandeling:

De voetverzorger kan de kalknagel door middel van frezen dunner en glad maken. Daarna wordt de nagel bijgeknipt en worden de nagelwallen drukvrij gelegd.

Likdoorn

Beschrijving:

Een likdoorn, vroeger ook eksteroog genoemd, is een verharde, naar binnen gegroeide eeltkern in de vorm van een puntzakje, met de punt in de huid gericht. Meestal ontstaat de likdoorn in een eeltplek als gevolg van langdurige plaatselijke wrijving en druk. De kleur is glasachtig geel. De eeltkern kan druk uitoefenen op zenuwuiteinden en daardoor erg veel pijn veroorzaken. Op den duur kunnen weefsels zelfs in een ontstekingsachtige toestand raken door de constante druk die de likdoorn uitoefent. Likdoorns ontstaan door verkeerde schoenen, door een verkeerde stand van de voet of de tenen, of een combinatie van beide. Likdoorns komen voor onder de bal van de voet, op een hamerteen, of op de knok bij een hallux valgus, onder de nagel, tussen de tenen of in de nagelwal.

Behandeling:

De pedicure kan de likdoorn vakkundig verwijderen. Als dit met regelmaat gebeurt door middel van snijden, frezen en drukvrij leggen, kan de likdoorn op den duur kleiner worden en zelfs verdwijnen, mits natuurlijk de oorzaak ook wordt opgeheven. Bij een likdoorn onder de nagel moet een stukje van de nagelplaat worden weggefreesd om bij de likdoorn te kunnen komen. Na het verwijderen van de likdoorn zijn er verschillende methoden om de nagel weer te herstellen. Het doel hier van is dat de functie van de nagel kan blijven bestaan en dat wordt voorkomen dat er huid naar boven komt via de ontstane opening. Een van deze methoden is de nagelprothesetechniek. Zie kunstnagels. Naast de gewone likdoorn komen er nog een aantal speciale soorten voor: weke likdoorn, vasculaire likdoorn, neurovasculaire likdoorn, zaadlikdoorn.

Traumanagel

Beschrijving:

Een traumanagel is een vergroeide nagel. De oorzaken kunnen verschillend zijn. Voorbeelden: klap of stoot; nagelbeugel; kunstnagel; nagelloslating; nageloperatie. In bijna alle gevallen gaat de nagel er in zijn geheel af. Omdat het aangroeien van een nieuwe nagel een langdurig proces is, kunnen hierbij problemen ontstaan. Bijvoorbeeld, het huidgedeelte van de teen dat nu geen druk ondervindt van de nagel, komt daardoor iets omhoog, waardoor de nieuwe nagel er niet gemakkelijk overheen kan groeien. Gevolg: de nagel groeit in of groeit niet meer vooruit. Hierdoor ontstaat een dikke (bolle) misvormde nagel.

Zweetvoeten

Beschrijving:

Dit betreft een extreem verhoogde zweetuitscheiding. Soms komt dit voor over het hele lichaam, maar ook wel plaatselijk, bijvoorbeeld aan de voeten. De oorzaak ligt in een stofwisselingsstoornis, of een emotionele stoornis. Maar bij zweetvoeten kan ook de voetbekleding de oorzaak zijn, bijvoorbeeld synthetische schoenen of sokken. Een speciale vorm is bromhydrosis gekenmerkt door de onaangename geur. Hierbij speelt de afbraak van de hoornstof op de transpirerende voet een rol in combinatie met bacteriën en schimmels.

Behandeling:

Draag leren schoenen (ook de binnenbekleding), die bovendien de voet niet afsluiten. Draag het liefst sokken of kousen die vocht kunnen opnemen (katoen, wol). Neem regelmatig wisselbaden en/of voetbaden met een formaline oplossing. Gebruik deodorant of absorberende poeders, te koop bij uw pedicure, drogist of apotheek. Uw huisarts kan in ernstige gevallen een lotion voorschrijven.